علائم سرطان ریه در زنان چیست؟

علائم و عوامل خطر سرطان ریه در زنان و مردان مشابه است ، اما میزان آن متفاوت است. طبق انجمن سرطان آمریكا (ACS) ، سرطان ریه دومین نوع شایع سرطان در مردان و زنان است ، بدون احتساب سرطان پوست. برای هر دو جنس ، این عامل اصلی مرگ ناشی از سرطان است. انجمن ریه آمریکا گزارش داد که میزان سرطان ریه در مردان طی 41 سال گذشته 35٪ کاهش یافته است ، اما میزان آن در زنان 87٪ افزایش یافته است. در این مقاله ، ما به بررسی اثرات سرطان ریه در زنان ، همچنین عوامل خطر ، درمان ها می پردازیم.

علائم سرطان ریه در زنان

علائم سرطان ریه در زنان

مردان و زنان علائم بسیار مشابهی از سرطان ریه را تجربه می کنند که می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • تنگی نفس
  • خس خس سینه
  • گرفتگی صدا
  • خستگی
  • سرفه مداوم و شدید
  • مشکل در بلعیدن
  • از دست دادن اشتها
  • کاهش وزن
  • درد قفسه سینه در حال پیشرفت
  • سرفه کردن خون
  • عفونت های مکرر ریه ، مانند ذات الریه یا برونشیت

هرکسی که این علائم را تجربه کند باید به پزشک مراجعه کند.

عوامل خطر

عوامل خطر سرطان ریه در مردان و زنان مشابه است. آنها عبارتند از:

  • سیگار کشیدن
  • قرار گرفتن در معرض دود سیگار
  • قرار گرفتن در معرض آزبست ، دود یا گاز رادون
  • سابقه خانوادگی سرطان ریه
  • سابقه شخصی بیماری ریه ، از جمله سرطان ریه
  • یک رژیم غذایی ناسالم

سیگار کشیدن و قرار گرفتن در معرض دود سیگار همچنان مهمترین عوامل خطر برای سرطان ریه است.

علائم و درمان علائم سرطان ریه در زنان

اختلافات ژنتیکی و هورمونی

بررسی ای نشان داد که برخی از ژن ها و هورمون ها در افزایش میزان مرگ و میر ناشی از سرطان ریه در زنان نقش دارند.

ژنتیک

محققان چندین ژن را شناسایی کرده اند که ممکن است تفاوت نرخ سرطان ریه را در زنان و مردان توضیح دهد. فرد می تواند برخی از این ژن ها را به ارث ببرد ، در حالی که قرار گرفتن در معرض دخانیات برخی دیگر از این ژن ها را فعال می کند.

KRAS

KRAS یک ژن است و هر جهش در آن باعث رشد سریعتر تومورهای سرطانی می شود. یک جهش همچنین ممکن است تومورها را بیشتر گسترش دهد. این بررسی نشان می دهد که جهش های KRAS رشد سرطان ریه را پس از قرار گرفتن در معرض استروژن ، هورمون جنسی زنانه و همچنین هورمون های دیگر ، تهاجمی تر کنند.

GRPR

در این بررسی، فعالیت گیرنده پپتید آزاد کننده معده (GRPR) را با رشد سلول های سرطانی مرتبط می داند. این گیرنده در خانمها فعالیت بیشتری دارد و قرار گرفتن در معرض استروژن ممکن است اثرات آن را افزایش دهد.

EGFR

فاکتور رشد اپیدرمال (EGFR) پروتئینی است که اغلب در افراد مبتلا به سرطان ریه وجود دارد. جهش در ژن تولید کننده EGFR به طور قابل توجهی در زنان بیشتر از مردان است. HER2 بخشی از گروه ژن های EGFR است که در بسیاری از موارد آدنوکارسینوم وجود دارد. HER2 با نرخ کمی با زنده ماندن زنان مبتلا به سرطان ریه ارتباط دارد.

استروژن

محققان گیرنده های استروژن را در سلول های سرطانی ریه از مردان و زنان پیدا کرده اند. همان بررسی در مورد ژن ها و هورمون ها در توسعه سرطان ریه نشان داد که استروژن رشد سلول های تومور را تشویق می کند. همچنین اثرات مهارکننده سرطان در درمان های مسدود کننده استروژن را نشان داده است. تماس طولانی مدت با استروژن ممکن است خطر ابتلا به سرطان ریه را تحت تأثیر قرار دهد. عواملی که ممکن است بر سطح استروژن تأثیر بگذارند عبارتند از:

  • تعداد حاملگی
  • سن اولین قاعدگی
  • سن شروع یائسگی

درمان سرطان ریه

درمان های مناسب برای سرطان ریه در مرحله تشخیص به مرحله سرطان بستگی دارد. یک جراح اغلب می تواند تومورهای کوچکی را که گسترش نیافته اند را خارج کند. بعضی از پزشکان ممکن است شیمی درمانی یا پرتودرمانی را بعد از جراحی و اطمینان از باقی ماندن سلولهای سرطانی توصیه کنند. اگر سرطان ریه به طور قابل توجهی گسترش یافته باشد ، معمولاً جراحی گزینه ای نیست. در این مرحله ، پزشک هنوز ممکن است پرتودرمانی را برای کمک به کنترل عوارض و کاهش درد و ناراحتی توصیه کند.
هیچ تفاوتی در نحوه درمان پزشکان از سرطان ریه در مردان و زنان وجود نداشت. البته ، تحقیق در مورد جنبه های هورمونی و ژنتیکی سرطان ریه منجر به درمان های جدیدی شده است که ممکن است در خانم ها از مردان موثرتر باشد. همچنین ، به نظر می رسد داروهایی که پروتئین ها یا گیرنده های خاص را هدف قرار می دهند ، در درمان سرطان ریه در زنانی که سیگار نمی کشند ، موثرتر هستند.

خلاصه

در حالی که علائم مشابه هستند ، میزان سرطان و مرگ ناشی از سرطان در مردان و زنان متفاوت است. تحقیقات بیشتر برای کاهش خطر بیماری لازم است. سرطان ریه پیش آگهی ضعیفی دارد. ACS از نرخ بقا 5 ساله برای فرد پس از تشخیص تخمین زده است. این احتمال به نوع و مرحله سرطان بستگی دارد.  برای افراد مبتلا به سرطان ریه سلول کوچک ، میزان بقای کلی 5 ساله 23٪ است. برای افراد مبتلا به سرطان ریه سلول کوچک ، میزان بقای کلی 6٪ است. حفظ یک شیوه زندگی سالم و اجتناب از قرار گرفتن در معرض دود می تواند به همه افراد کمک کند خطر ابتلا به سرطان ریه را کاهش دهند.

Stethoscope

معرفی پزشکان و کلینیک ها

دیدگاه کاربران

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *